براى ستوران درست كنند . الوَصِيرَة - قباله ، سند خريد . الوَصِيف - ج وُصَفَاء : غلام بچه يا پيشخدمت خردسال كه بسن رشد نرسيده باشد . الوَصِيفَة - ج وَصَائِف : مؤنث ( الوَصِيف ) است ، خدمتگزار زن . الوَصِيل - « وَصِيلُ الرجُلِ » : دوست دائم و همدم هميشگى . الوَصِيلَة - ج وَصَائِل : مؤنث ( الوَصِيل ) است ، آنچه كه چيزى را با چيزى ديگر پيوست كنند ، دوستى ، كلاف نخ ، فراخى و نعمت بسيار ، ساختمان ، زمين گسترده و دور ، - ج وَصِيل و وَصَائِل : جامهء راه راه يمانى . الوَصِيم - فاصلهء ميان انگشت خنصر و بنصر . الوُضَّاء - ج وُضَّاؤُون و وَضَاضِئ [ وضأ ] : مرد پاكيزه و زيبا . الوَضَّاح - سفيد رنگ ، زيبا روى ، آنكه لبخند زند ، روز ؛ « الأَمرُ او الكلامُ الوضَّاح » : امر يا كلام و گفتار روشن ؛ « النَّسب الوضَّاح » : نسب آشكار و روشن ؛ « بِكْر الوَضَاح » : نماز صبح . وَضَأَ - - وَضْأً [ وضأ ] ه : در پاكيزگى و زيبائى بر او چيره شد . وَضُؤَ - يَوْضُؤُ وُضُوءاً و وَضَاءَةً [ وضأ ] الشيءُ : آن چيز پاكيزه و تميز و خوب شد . وَضَّأَ - تَوْضِئَةً [ وضأ ] ه بالماءِ : آن را شست و پاكيزه كرد . وَضَحَ - - ضَحَةً و ضِحَةً و وُضُوحاً الأمرُ أو الكلامُ : آن كار يا آن سخن آشكار و روشن شد . وَضِحَ - يَوْضَحُ وَضَحاً : چرك شد و در آن چركى نمايان گشت . وَضَّحَ - تَوْضِيحاً [ وضح ] الأَمْرَ : امر را روشن و آشكار كرد . الوَضَح - مص ، درهم رايج و صحيح ، - ج أَوْضَاح : روشنى و سپيدى صبح ؛ - « جاءَ فى وَضَح الصبح » : بهنگام سپيده دم آمد ، سفيدى و روشنائى ماه ، سفيدى پيشانى اسب ، پاى بند ، پيرى ، پيسى ، شير ، زيور آلات نقره ، خلخال ، گياهان ريز و كوچك ؛ « وَضَحُ الطَّريق » : ميانهء راه ؛ « وَضَحُ القَدَمِ » : سفيدى كف پا . وَضِرَ - يَوْضَرُ وَضَراً : چرك بود ، چركين شد ، با روغن و چربى چرك شد . وَضَّرَ - تَوْضِيراً [ و ضر ] ه : آن را چرك كرد . الوَضَر - مص ، - ج أَوْضَار : چركى چربى ، باقيماندهء غذا در ظرف ، آبى كه با آن ظرف و مانند آن را بشويند . الوَضِر - آنچه كه با چربى چركين شده باشد . الوَضْرَى - مرادف ( الوَضِرَة ) است . الوَضِرَة - مؤنث ( الوَضِر ) است . وَضَعَ - - وَضْعاً ه : او را پست و سبك كرد ، او را خوار كرد ، - عُنَقَه : گردن او را زد ، - الحَديثَ : سخن دروغ گفت ، - الكِتَابَ : كتاب را تأليف كرد ، - خَطَّةً : نقشه اى كشيد ، - السِّلاحَ فى العدوِّ : با دشمن جنگيد ، - يَدَه فى الطَّعام : غذا را خورد ، - الشّيءَ بينَ يديه : آن چيز را در برابر او رها كرد ، - يَدَه عن فلانٍ : از فلانى دست برداشت ، - الجنَايةَ عَنْ فلانٍ : جرمى را كه فلانى مرتكب شده بود از بين برد ، - الجِزْيَة او الْحَربَ : جزيه يا جنگ را تمام كرد ، - عَصاه : در مسافرت خود جائى را براى اقامت برگزيد ، - ت المرأةُ خمارَها : زن روسريش را برداشت ، - وَضْعاً و مَوْضَعاً و مَوْضِعاً و مَوْضوعاً الشيءَ : آن چيز را در جائى ثابت نگهداشت ، - الشيءَ من يَدِه : آن چيز را از دست خود انداخت ، - من فلانٍ : از مقام و منزلت او كاست ، - عن غَريمه : از طلب بدهكار خود مقدارى كاست ، - وَضْعاً و وُضْعاً و تُضعاً تِ الْمَرأةُ حَمْلَها : آن زن بچهء خود را زائيد . وَضِعَ - يَوْضَع ضَعَةً و ضِعَةً و وَضِيعَةً في تجارته : زيان ديد و خسارت كرد . وَضُعَ - يَوْضُعُ ضَعَةً و ضِعَةً و وَضَاعَةً : پست شد و در اصل و نسبت او پستى و خوارى بود ، پست و فرومايه بود . وُضِعَ - ضَعَةً و ضِعَةً و وضيِعَةً في تجارته : در تجارت خود زيان كرد . وَضَّعَ - تَوْضِيعاً [ وضع ] الشيءَ : آن چيز را تعمير و اصلاح كرد ، - الجبَّةَ : در ميان جبه پنبه نهاد و آن را دوخت ، - تِ النّعامةُ بيضَها : شتر مرغ تخمهاى خود را در كنار هم چيد ، - الرّجُلَ : آن مرد را خوار و زبون كرد . الوَضْع - مص ، - ج أَوْضَاع : جاى ، موضع ، حالت و ظرفيت ؛ - « الوَضْعُ الحاضرِ » : وضع فعلى . الوَضْعَة - مركز و موضع . الوِضْعَة - مرادف ( الوَضْعَة ) است . وَضَمَ - - وَضْماً اللحمَ : گوشت را بر روى چوبهء قصابى نهاد ، - وُضُوماً القومُ : آن مردم جمع شدند و بهم نزديك گرديدند . الوَضَم - ج أوْضَام و أَوْضِمَة : چوبهء قصاب كه بر روى آن گوشت را مىبرد ، هر جائى كه در آن گوشت را نگهدارى كنند ، سفرهء غذا . الوَضْمَة - گروهى از مردم كه جمعيتشان حدود دويست نفر باشد . الوَضُوء - [ وضأ ] : آبى كه با آن وضو سازند . الوَضِيء - ج وِضَاء و أَوْضِيَاء [ وضأ ] : پاكيزه و زيبا روى . الوَضِيحَة - ج وَضَائِح : حيوان چهار پا . الوَضِيع - پست و فرومايه ، وديعه . الوَضِيعَة - ج وَضَائِع : آنچه كه از چيزى كاسته شود ، وديعه ، كتاب پند و حكمت ، آنچه از عشر و باج كه پادشاه بگيرد ، گروههائى از لشكريان كه در منطقه اى قرار بگيرند ولى جنگ نكنند ، پسر خوانده ، گياه ترش ، گندم كوبيده كه بر روى آن روغن بريزند و بخورند ؛ « الوَضَائِع » : بار و كالاى مسافران . الوَضِيم - ميان انگشتان سبابه و بنصر . الوَضِيمَة - مرادف ( الوَضْمَة ) است ، غذاى عزادارى . الوَضِين - ج وُضُن : آنچه كه بر روى هم چيده شده باشد ، كمربند پهن كه از چرم يا موى ساخته شده باشد و گويند كه ( الوَضِين ) براى هودج همانند كمربند زين